Jak widzą psy? Cała prawda o psich kolorach.

Wracasz wieczorem z psem z parku i zastanawiasz się, co on tak naprawdę widzi. Czy rozróżnia kolory twoich ubrań, czy wszystko jest dla niego tylko szarością. Z tego tekstu dowiesz się, jak widzą psy i jak naprawdę wygląda świat w psich barwach.

Co widzi pies?

Wyobraź sobie, że ktoś nagle zmniejsza ci paletę kolorów na ekranie. Tak właśnie działa psie oko. Siatkówka psa ma dużo pręcików, które świetnie reagują na ruch i słabe światło, ale mniej czopków odpowiedzialnych za barwy. Człowiek ma trzy typy czopków, a pies tylko dwa, dlatego jego widzenie jest dwubarwne.

Dla psa część świata wygląda jak mieszanka żółci, niebieskiego i różnych odcieni szarości. Czerwień, pomarańcz czy intensywna zieleń zlewają się w podobne, przytłumione tony. To nie znaczy, że pies „widzi na czarno-biało”. Widzi kolory, tylko w znacznie uproszczonej wersji, bardziej przypominającej lekką odmianę ludzkiego daltonizmu.

Jakie kolory rozróżnia pies?

Najlepiej pies radzi sobie z odcieniami zbliżonymi do żółtego oraz niebieskiego. Zabawka w tych barwach będzie dla niego wyraźniejsza niż jaskrawoczerwona piłka. Dlatego to, co dla człowieka jest mocnym kontrastem, dla psa bywa zwykłą, mało ciekawą plamą. Różnicę szczególnie widać na tle trawy.

Jeśli chcesz „zobaczyć” świat oczami psa, pomyśl, jak wyglądałaby u ciebie okolica przy ograniczonej palecie kolorów. Wiele przedmiotów, które dla ludzi są mocno od siebie różne, pies odbiera jako bardzo podobne. Dotyczy to na przykład:

• czerwonej piłki i brązowej ziemi,
• pomarańczowego frisbee i jesiennych liści,
• zielonych zabawek znikających w trawie.

Za to niebieska zabawka na zielonym boisku czy żółty aport na szarym chodniku bardzo wyraźnie odcinają się w psim polu widzenia. Dlatego tak często psy szybciej odnajdują właśnie takie przedmioty.

Jak pies widzi w ciemności i ruch?

Gdy człowiek zaczyna mrużyć oczy o zmierzchu, pies dopiero „rozkręca” swój wzrok. Ma na siatkówce dużo pręcików i specjalną warstwę odbijającą światło, dlatego w półmroku widzi znacznie lepiej niż ty. Stąd charakterystyczne świecenie psich oczu w świetle latarki czy samochodu.

Pies jest też mistrzem w wyłapywaniu ruchu. Nawet drobne drgnięcie, którego człowiek już nie rejestruje, dla psa bywa sygnałem do reakcji. To efekt budowy oka i sposobu pracy mózgu. Zamiast analizować szczegóły, pies szybciej zauważa, że coś nagle zmieniło położenie. W naturze pomagało mu to wypatrzyć zdobycz albo zbliżające się zagrożenie.

Jak sprawdzić, czy twój pies widzi dobrze?

Nie zadasz psu wprost pytania o ostrość wzroku, ale możesz wiele wyczytać z jego zachowania. Zwróć uwagę, jak radzi sobie w nowych miejscach, na schodach czy po przestawieniu mebli. Zdrowy pies dość szybko ogarnia przestrzeń, nawet jeśli barwy są dla niego uproszczone.

Są jednak sygnały, które powinny skłonić cię do wizyty u lekarza weterynarii. Część z nich łatwo przeoczyć, jeśli nie wiesz, na co patrzeć. Typowe objawy problemów z widzeniem to między innymi:

• ostrożne stawianie kroków w znanym miejscu, jakby pies „badał” podłoże,
• zderzanie się z meblami lub framugami przy normalnym świetle,
• niechęć do wchodzenia po schodach lub do ciemnych pomieszczeń.

Gdy coś cię niepokoi, najlepiej skonsultować się ze specjalistą od chorób oczu zwierząt. Na stronach takich jak www.ipies.pl znajdziesz też sporo materiałów, które pomogą lepiej wychwycić pierwsze objawy kłopotów ze wzrokiem.

Jak dobrać otoczenie i zabawki do psiego wzroku?

Świadomość, jak widzą psy, bardzo ułatwia codzienne decyzje. Inaczej wybierzesz kolory zabawek, legowiska czy akcesoriów do nauki. Dla ciebie liczy się wygląd, ale dla psa ważniejszy jest kontrast względem tła. Zabawka, którą łatwo wypatrzy, będzie chętniej przynoszona i rzadziej gubiona.

Podczas planowania spacerów czy treningu warto mieć w głowie kilka prostych zasad. Dzięki nim twój pies lepiej odnajdzie się w świecie, który powstał głównie z myślą o ludzkich oczach:

1. w trawie wybieraj zabawki w kolorach zbliżonych do żółtego lub niebieskiego,
2. na śniegu sięgaj po przedmioty ciemniejsze, ale nadal w chłodnych barwach,
3. do nauki komend wizualnych używaj wyraźnych, prostych gestów, widocznych z daleka.

Dzięki takim drobnym zmianom pies szybciej zorientuje się, co do niego mówisz ciałem. I choć nie odróżni wszystkich kolorów tęczy, będzie poruszał się w swoim świecie pewnie, z poczuciem, że obraz przed nim jest czytelny. Następnym razem na spacer weź żółtą lub niebieską piłkę i zobacz, jak błyskawicznie ją namierzy.

Artykuł sponsorowany