BELGI.pL

Strona informacyjna o Owczarku Belgijskim w Polsce

aktualności

  • 11.02.2017

Planowany miot tervueren w hodowli z Wiedźmińskiej Stajni. zobacz

  • 08.02.2017. 

1. Pojawiły się nowe testy DNA na SDCA1 (ataksja).

- Informacja ze strony KCHBO. zobacz

- Informacja ze strony Uniwersytetu w Bernie Instytut Genetyki. zobacz

Informacja o SDCA1 - pobierz PDF

Instrukcja dotycząca wysyłania próbek krwi - pobierz PDF

2. Planowany miot - malinois w hodowli Wild South FCI. zobacz


  • 07.02.2017

1. Dodano nowe linki do forum niebieskiego i forum żółtego.

2. Dodano nową hodowlę owczarków belgijskich  Cuore Di Cerbero.


  • 06.02.2017

Dodano listę pozorantów i instruktorów w Polsce.


  • 05.02.2017

Uaktualnione terminy imprez kynologicznych w 2017 roku. Stan wg ZKwP na dzień 05.02.2017.

Kontakt

  • e-mail: belgi@belgi.pl
  • e-mail: martan07@tlen.pl

AKTUALIZACJA

11.02.2017

Najczęściej występujące choroby OB

Mam ogromną do Państwa prośbę w sprawie tego artykułu. Po pierwsze proszę się nie przerażać ilością chorób, jakie się w nim znalazły.Wcale to nie oznacza, że belgi są jakoś wyjątkowo nękane przez różnorakie schorzenia. Wprost przeciwnie -jest to bardzo zdrowa rasa i z całą odpowiedzialnością można ją polecić każdemu, kto nie chce zbyt wiele spędzać czasu u weterynarzy. Opieka nad owczarkiem belgijskim najczęściej ogranicza się do rutynowych zabiegów profilaktycznych.Chciałam w poniższym artykule jak najbardziej wyczerpująco opisać wszystkie choroby o podłożu genetycznym na jakie narażone są nasze psy. Część z tych schorzeń praktycznie nie występuje w populacji europejskiej a jest notowana w Stanach Zjednoczonych, ale o tym w dalszej części opracowania.
Po drugie apel do przewrażliwionych właścicieli - proszę Was nie doszukujcie się natychmiast wszystkich możliwych symptomów chorobowych opisanych w tym artykule. Jest tak małe prawdopodobieństwo,że jedna z tych chorób wystąpi u Waszego psa, że naprawdę nie warto się na zapas denerwować. Ale na pewno warto troszkę poczytać.

Poniżej znajduje się tabela, która przedstawia najczęściej występujące choroby w populacji amerykańskiej. To zestwienie zostało podane przez jeden z serwisów weterynaryjnych. Nie były omówione szczegółowo, kryteria częstotliwości i wartości jakie musi osiągnąć choroba aby była uznana za schorzenie specyficzne dla danej rasy. Dlatego wydaje się dość dziwne, że tervuereny zostały uznane za odmianę wolną od dysplazji. Raczej można uznać,że ilośc osobników obciążonych tym schorzeniem w tej populacji jest bardzo niewielka.
W przypadku belgów uwzględniono 11 pozycji, jest to suma dla wszystkich odmian.Dla porównania,że belgi to jednak zdrowa rasa,owczarki niemieckie mają tych pozycji aż 68, zaś modne obecnie Golden Retrievery 37.


choroby malinois groenendael tervueren
Dyspalzja * * *
Niedoczynność
Tarczycy
* * *
Padaczka * * *
Dystrofia mięśni * * *
Osteochondroza * * *
Aseptyczna martwica
głowy kości ramiennej
* * *
Zaćma * * *
PRA * * *
Odklejenie
siatkówki
* * *
RPED * * *
Łuszczka rogówki * * *


Schorzenia oczu:

  • PRA- Postępujący zanik siatkówki jest to grupa schorzeń obejmująca siatkówkę oka polegających na degeneracji tej struktury w wyniku czego dochodzi do zaćmy. Początek choroby charakteryzuje się ślepotą o zmierzchu, potem może to przechodzić w ślepotę całkowitą. Jest to wada genetyczna, która dziedziczy się w sposób recesywny.
  • RPED-Dystrofia pigmentowanego nabłonka siatkówki. Schorzenie to polega na degeneracji czopków i pręcików. Pierwsze objawy mogą pojawić się w wieku 8-miesięcy a już w wieku 12 miesięcy może wystąpić całkowita ślepota. W początkowym stadium choroby psy tracą widzenie centralne. Prawdopodobnie choroba ma podłoże w defekcie metabolizmu wit E.
  • Łuszczka rogówki - Jest to schorzenie oka występujące na tle autoimmunologicznym pomiędzy 3 a 5 rokiem życia.Może prowadzić tak jak w/w schorzenia do ślepoty.
  • Zaćma - jest to degeneracja struktur soczewki prowadząca początkowo do niedowidzenia o zmierzchu a następnie do ślepoty
  • Odklejenie siatkówki-Powstaje odwarstwienie w wyniku czego dochodzi do częściowego zaniku obarazu. Przy odklejeniu siatkówki możliwe jest także pogorszenie wzroku lub całkowita utrata zdolności widzenia.

Schorzenia układu kostnego:

  • Osteochondroza to schorzenie psów szybko rosnących pojawiające się pomiędzy 4 a 12 miesiącem życia.Może obejmować chrząstkę w obrębie różnych stawów.Najczęściej są to stawy: ramienny, łokciowy lub kolanowy.Choroba doprowadza do martwicy chrząstki w obrębie stawu. Objawem czego jest kulawizna jednej z kończyn początkowo sporadyczna, ale nasilająca się po wysiłku.
  • Aseptyczna martwica głowy kości ramiennej-występuje ona najczęściej u samców pomiędzy 4 a 8 miesiącem życia. Objawem jest kulawizna na jedną z przednich kończyn. Kulawizna ta może się nasilać w miarę trwania wysiłku fizycznego, dlatego w pierwszym etapie leczenie zalecane radykalne ograniczenie ruchu.
  • Dysplazja  - Dysplazaja Stawów Biodrowych. Najczęściej dotyczy obu kończyn.Charakteryzuje się niedorozwojem struktur występujących w obrębie stawu biodrowego:panewki miednicy, głowy kości udowej i więzadła tam się znajdującego. Pies obarczony tym schorzeniem ma coraz większe problemy z poruszaniem się i wstawaniem,może wykonywać tgzw. skoki zająca(pies poruszając się odbija się dwoma kończynami jednocześnie). Choroba pojawia się u młodych psów a jej przebieg jest uzależniony od stopnia zaawansowania. O tym jaki stopień populacji jest tym schorzeniem obciążony i jak sama dysplazja przebiega u owczarków belgijskich opiszę w oddzielnym artykule. Dysplazaja Stawów Łokciowych. Może dotyczyć obu lub jednej z kończyn. Zaburzenia rozwojowe kośca okolicy łokcia mogą prowadzić do nieprawidłowego wykształcenia elementów kostnych w wyniku czego może dochodzić do braku połączeń pomiędzy nimi. Jest to schorzenie młodych psów w wieku 4-10 miesięcy, objawiające się kulawizną,bolesnością i obrzękiem okolicy łokcia.

Inne:

  • Padaczka - Typ padaczki który najczęsciej występuje u owczarków belgijskich to tgzw.padaczka młodzieńcza.Pojawia się ona między 1-5 rokiem życia.W pierwszej fazie występuje tgzw.aura przedpadaczkowa kiedy to zwierze np. patrzy się w jeden punkt bez kontaktu z właścicielem. Ta faza może trwać róznie długo. Po tym okresie następuje atak który także może mieć różną długość- najczęściej 1-2 min. Charakteryzuje się konwulsami i nagłym skurczem różnych partii mięśni.Oprócz drgawek dochodzi do nietrzymania moczu i kału. Po ataku zwierzę jest oszołomione i bardzo osłabione - jednak po pewnym czasie dochodzi do siebie. Mogą również wystąpić zaburzenia w pobieraniu pokarmu i wody. Pomiędzy atakami zachowanie psa jest zupełnie normalne. Wyżej wymienione objawy są charakterystyczne dla padaczki idiopatycznej o podłożu genetycznym. Trzeba jednak pamiętać,że padaczki mogą towarzyszyć wielu zaburzeniom funkcjonowania organizmu np.cukrzycy, urazom, zarobaczeniom i noszą wtedy nazwę objawowych lub wtórnych.
  • Niedoczynność tarczycy - podłożem tego schorzenia jest reakcja autoimmunologiczna w wyniku której dochodzi do niedostatecznego wydzielania hormonów tarczycy. Choroba ta może pojawić się między 4 a 10 rokiem życia. Podstawowe objawy ogólne to: zmniejszenie aktywoności fizycznej, ospałość, ciepłolubność, zwiększenie masy ciała bez zwiększonego łaknienia, obniżenie temperatury ciała, zwolnienie akcji serca i tętna.Bardzo charakterystyczne są także objawy ze strony skóry: pojawienie się symetrycznych wyłysień na tułowiu, na pozostałych częściach ciała sierść jest sucha i matowa.Pojawia się także tgzw. "szczurzy ogon"- jest to brak włosów na końcu ogona. Wyłysienia mogą także obejmować grzbiet nosa i szyję.
  • Dystrofia mięsni - bardzo ciężka choroba dziedziczna. Objawy to problemy: z poruszaniem się, pobieraniem i połykaniem pokarmu. Powstają zaniki mięśniowe. Pies albo sam umiera albo zostaje podjęta decyzja o eutanazji.

W częstotliwości występowania poszczególnych schorzeń widać znaczne różnice pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Europą. Róznice te pojawiają się nawet pomiędzy poszczególnymi państwami starego kontynentu. Ma na to wpływ np. stopień wykorzystania w danym karaju jednego reproduktóra, który przenosił jakąś niepożądaną cechę. Amerykańskie hodowle mają dość duży problem z wieloma chorobami oczu, które u psów na naszym kontynencie prawie nie występują.
W polskiej populacji z całą pewnością zostały stwierdzone następujące schorzenia: dysplazja stawów biodrowych, padaczka,aseptyczna martwica głowy kości ramiennej. Ta ostatnia przypadłość pojawiła się u groenendali a nie u tervuerenów jak było to ujęte w statystyce amerykańskiej. Padaczka na pewno jest związana z pierwszymi liniami polskimi, kiedy to stopień imbredu był bardzo wysoki. Na szczęscie o tej przypadłości wśród polskich owczarków belgijskich słyszy się coraz mniej. Trzeba też wspomnieć, że z niektórymi liniami jest powiązana zwiększona zapadalność na nowotwory.
Poniżej są wymienione choroby, które mogą dotykać osobniki tej rasy, ale nie zostały uwzględnione w statystyce amerykańskiej.

  • Nadwrażliwość na narkozę - o tym,że owczarki belgijskie są predysponowane do nadreaktywności na preparaty używane podczas narkozy, większość lekarzy weterynarii w Polsce niestety nie wie. Dlatego też właściciele powinni zwrócić na to uwagę przed każdym zabiegiem. W Belgii gdzie wiedza o możliwości wystąpienia tej specyficznej reakcji jest powszechna- została opracowana specjalna metoda prześwietleń w celu wykluczenia dysplazji bez użycia środków znieczulających ogólnie. Nadwrażliwość ta wydaje się być charakterystyczna dla wszystkich ras którę mają wysoki stopień pobudliwości a zarazem posiadają dość "suchą" budowę, a belgi z całą pewnością doskonale pasują do tego opisu. Okazuje się,że na działanie narkozy może mieć wpływ nawet stan psychiczny psa w momencie jej podania. U osobników, które są zrelaksowane i spokojne metabolizm automatycznie zwalnia i nie ma tak wielkiego zagrożenia wystąpienia tego zjawiska. W momencie kiedy pies jest bardzo zdenerwowany i pobudzony, często dużo mniejsze dawki wywołują już efekt znieczulenia ogólnego. Charakterystyczne jest także to, że umłodych psów efekt jest dość silny ale krótkotrwały. Nie wiadomo czy ta nadwrażliwość jest przekazywana genetycznie, ale z całą pewnością występuje w obrębie rasy.
  • Obniżona odporność skórna - to zjawisko jest przeze mnie obserwowane od kilku lat i wydaje się,że predyspozycje w tym kierunku mają groenendale.Wszelkie spadki odporności u tej odmiany(której przyczyną może być nawet stres)mogą manifestować się róznymi zmianami na skórze. Są to alergie za równo kontaktowe jak i pokarmowe czy alergiczne pchle zapalenia skóry. Nie rzadko zdarza się nadmierne łuszczenie naskórka lub rzadziej zakażenie grzybicze i gronkowcowe.

  • Schorzeniem, które może się pojawiać w ścisłym związku ze spadkami odporności jest nużyca. Pojawia się ona najczęściej u szczeniąt i młodych psów. Do nasilenia objawów może dochodzić w okresie w którym szczenięta trafiają do nowych właścicieli- jest to ściśle powiązane ze stresem. Nużyca jest wywoływane przez pierwotniaka o nazwie Demodex canis, który to naturalnie bytuje na skórze psa w ograniczonych ilościach. Właśnie spadek odporności predysponuje do jego nadmiernej inwazji objawem której w początkowym stadium są małe wyłysienia i przerzedzenia sierści na głowie. Po pewnym czasie pierowtniak atakuje coraz większe obszary aż do pojawienia się charakterystycznych "okularów" wokół oczu. Choroba ta ma najczęściej przebieg łagodny i bez leczenia sama ustępuje.Jednak jeśli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości najlepiej skontaktować się z weterynarzem.Samej nużycy się nie dziedziczy, ale właśnie zmniejszoną odporność na inwazję pasożyta.
  • Bielactwo - ograniczony brak barwnika w skórze na skutek reakcji autoimunnologicznej. Schorzenie to jest spowodowane rozpadem melanocytów. Powstają białe plamy(odbarwienie skóry i sierści) różnej wielkości i kształtu. Najczęściej występują one na głowie głównie w okolicach: nosa, kufy, na skórze warg wewnętrznie i zewnętrznie. Bielactwo może także atakować opuszki palców.Miejscami predysponowanymi do pojawienia się plam bielaczych są także obszary wcześniej zmienione chorobowo. Choroba ta nie odbija się zasadniczo na samopoczuciu psa.Może on żyć z tym schorzeniem przez wiele lat. Depigmentacja u belgów jest zjawiskiem powszechnym o którym mówi nawet wzorzec.

Lakenois jest to odmiana, której ze względu na niewielką liczebność poświęca się w opracowaniach o rasie mało uwagi. Właśnie ta odmiana na skutek dużego zimbredowania wynikającego z małej ilości osobników jest dość poważnie obciążona różnymi chorobami. Najbardziej typową chorobą nękającą te szorstkowłose psy jest hemofilia. Także dysplazja stawów biodrowych jest dość szeroko rozpowszechniona. Występuje ona dwa razy częściej u lakenois niż u pozostałych odmian.

Najlepszym sposobem walki z rozpowszechnianiem się chorób o podłożu dziedzicznym jest profilaktyka. W miarę możliwości należy przeprowadzać badania wykluczające dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, oraz róznorakie schorzenia oczu (badania oczu można wykonać w Warszawie kontakt: www.garncarz.pl).Bardzo jestem rozczarowna tym,że komisja hodowlana przy zmianie regulaminu nadal nie zauważyła potrzeby narzucenia obowiązku prześwietleń na dyspalzję owczarkom belgijskim.To prawda jest to rasa mało predysponowana w kierunku tej choroby ale tylko wykluczenie z hodowli osobników chorych może się przyczynić do utrzymania tego dobrego stanu rzeczy.

Marta Nurzyńska
lekarz weterynarii, wykładowca przedmiotu "Anatomia i fizjologia zwierząt domowych",asystent kynologiczny gr. I FCI


Literatura
Marek Żakiewicz"Chirurgia małych zwierząt"
Libbye Mille"Belgians and Anesthesia"
Joanna Strzałkowska-Siuda "Choroby Bouvierów"
Serwisy internetowe:
www.vetserwis.pl
siriusdog.com


Ważne Strony

terminy imprez

  • Posłuszeństwo Ogólne, BH - 2017. zobacz
  • Obedience - 2017. zobacz
  • Psy Użytkowe (testy, IPO) - 2017. zobacz
  • Psy Pasterskie - 2017. zobacz
  • Agility -2017. zobacz
  • Mondioring - 2017. zobacz